Smoesjes..............

Natuurlijk zou ik kunnen aanvoeren dat ik erg druk ben geweest met de verbouwing van onze keuken, met het herstel van de zoveelste blessure of met de cursus Zweeds. De diepvries die bij vorst in de berging ging ontdooien gaf ook de nodige perikelen maar eigenlijk zijn dat allemaal smoesjes. Soms moet het maar gewoon gezegd worden; IK HAD EVEN GEEN ZIN!!!

Pfff, het hoge woord is eruit. Het zat er gewoon even niet in. Brood bakken en experimenteren in de keuken gingen gewoon door maar op de een of andere manier had ik niet het gevoel iets zinvols naar buiten te kunnen brengen. Noem het maar een blogblock.



Nu de keuken praktisch klaar is en de nieuwe oven geen verrassingen meer voor mij heeft, heb ik het laatste beetje inspiratie dat ik nodig had opgedaan tijdens een hele leuke workshop 'pasta maken' bij Nicoletta van la Cucina del Sole. Deze gnocci zijn helemaal gemaakt volgens het filmpje en waren vooral heerlijk met zelfgemaakte tomatensaus. Eigenlijk verwachtte ik dat het zwaar eten was maar dit bleek niet zo te zijn. Met het prachtige weer wat wij nu hebben kan ik helemaal niet meer wachten om lekker aan de slag te gaan met Italiaanse recepten.

De volgende stap.....

Het hardlopen is nu, na dik anderhalf jaar, zo gaandeweg een gewoonte geworden. Wonen aan de rand van een mooi hardloop gebied maakt de drempel om de schoenen aan te trekken en de deur achter mij dicht te doen een stuk lager.

Hoewel het in de winter een stuk minder druk is, zijn er altijd wel andere liefhebbers op pad. Omdat ik nog overwegend langzame duurlopen doe, word ik zeer regelmatig ingehaald. Wat is dan leuker om naar de techniek van je voorganger te kijken? Waar de één met duidelijk veel moeite en steunend met ingezakte rug van vermoeidheid mij passeert, gaat een ander met een prachtige lichtvoetige tred en rechte houding mij voorbij. Het is altijd weer een goed moment om mij te realiseren dat er best nog wel wat aan mijn techniek gesleuteld kan worden.

Dat is het afgelopen half jaar na mijn laatste blessure steeds mijn uitgangspunt geweest; werken aan mijn chi-techniek en niet te veel aan het resultaat wat ik wil behalen. Eerst de techniek, dan komt de rest later wel. Zo ben ik bijna driekwart jaar bezig geweest met het oefenen van de techniek van het benenwerk: tenen laag houden, hielen optillen en vooral de benen bewegen alsof je fietst. Nou, dat laatste zou ik al rasechte Nederlander in no time onder de knie moeten krijgen maar het heeft toch heel wat hoofdbrekens gekost. Iedere keer weer opnieuw de bewuste passages uit het boek van Danny Dreyer lezen en vaak kijken op de weblog van Marion Meesters en dan maar weer proberen. Vooral de weblog van Marion heeft mij goed op weg geholpen.

Een paar weken geleden, lopend in het eerste dikke pak sneeuw, lukte het ineens. Het leek wel alsof het kwartje opeens op zijn plek viel en meteen begreep ik niet waarom ik daar nu zo lang over heb gedaan. Sindsdien pas ik deze techniek zo vaak toe als maar mogelijk is; tijdens het wandelen met de hond maar ook tijdens het boodschappen doen. Het gaat uiteindelijk steeds beter en wordt steeds meer een gewoonte.

Dat betekent dat de volgende stap gemaakt kan worden; het overgaan tot schoenen met minder steun. In januari komt de Inov-8-f-Lite mijn kant op en dan begint het langzame wennen aan schoenen zonder toeters en bellen. Het zal ongetwijfeld wel even duren eer ik mijn trainingen volledig op de Inovs kan doen maar ik verheug mij er nu al op om naar dat moment toe te werken.

Sneeuw, sneeuw en nog eens...........................

Het is winter, zelfs al voordat volgens onze kalender het begin van de winter ingaat. Het tweede jaar achtereen vriest en sneeuwt het al begin december.

Er is zelfs één dag dat het niet meer op lijkt te houden met het sneeuwen; grote dikke vlokken vallen zacht op de grond en tijdens de avondwandeling met de hond lijkt het wel alsof de hele wereld stil is. Dat is hier, in de randstad, op zich al heel bijzonder want er is altijd wel geluid aanwezig. Het schept een aparte bijna magische sfeer.

Een mooie gelegenheid om mijn chi-running techniek te verfijnen. Lekker ingepakt in drie lagen en met een muts en handschoenen ga ik in een breed spoor lopen. De sneeuw is platgelopen waardoor het iets gladder is.

Denkend aan de aanwijzingen van Marion (let op je houding, land onder je lichaam en op de midden voet, maak een fiets beweging) loop ik geconcentreerd het spoor uit. Mijn onderbenen zijn ontspannen en tegen al mijn verwachtingen in krijg ik geen koude voeten. Nat worden ze natuurlijk wel, want zo af en toe moet ik toch door een flinke laag sneeuw. Na drie kwartier heb ik het rondje rond en ben ik dik tevreden. Het loopt niet sneller met deze koude maar dat hoeft ook niet, met zo'n mooie omgeving om van te genieten.

De warme douche en een lekkere kop thee zijn een heerlijke beloning.

Pumpkinbread

Nooit spreken kleuren mij zo aan als in de herfst. Het vurig rood van de Japanse esdoorn of de kleine warm rode rozenbottels; alle nuances kom ik tegen tijdens mijn rondje trainen en ik geniet er volop van.

Het duurt allemaal maar kort en de struiken die het afgelopen weekend nog volop in blad stonden, beginnen nu al behoorlijk kaal te worden. De natte bladeren die de grond bedekken, houd ik extra goed in de gaten omdat ik geen zin heb om uit te glijden.

Na zo'n heerlijke training is het extra genieten van een kop hete thee met een dikke snee pumpkinbread. Met het oranje van de pompoen is het net alsof je buiten naar binnen hebt gehaald.




Dit recept vraagt wel wat voorbereiding maar het is niet moeilijk en het resultaat is heerlijk. Het lijkt erg op het pumpkinbread zoals je bij Starbucks kunt kopen.


Voor de pompoen puree kun je het volgende doen:
koop een pompoen zoals je ze bij de supermarkt ziet.
Snijd de pompoen doormidden en haal het draderige vlees en de pitten met een lepel eruit.
Verwarm de oven op 180 gr. C. en leg de pompoen helften ondersteboven op de bakplaat. Bak de pompoenen ongeveer 35 minuten in de oven. Het vruchtvlees moet zacht zijn en er gemakkelijk uitgeschept kunnen worden. Zodra het is afgekoeld prakken of pureren. Dit levert de hoeveelheid op die je nodig hebt voor het onderstaande recept.

Pumpkinbread (één voor de heb en één voor de geef)
250 ml zonnebloemolie
250 ml. water
2 cups pompoenpuree
4 eieren
590 gram suiker
465 gram bloem
2 theelepels dubbelkoolzure soda (baking soda)
1.5 theelepel zout
0.5 theelepel bakpoeder
4.5 theelepels pompoenkruiden (zie noot)
gehakte walnoten
handje gedroogde pompoenpitten

Noot: Pompoenkruidenmengsel (Judith Ryan Hendricks: Bread alone)
4 eetlepels gemberpoeder
4 eetlepels kaneel
3 eetlepels gemalen cardemom
3 eetlepels kruidnagelpoeder

Bekleed twee cakevormen met bakpapier en verwarm de oven voor op 180 Gr. C.

Als je het brood luchtig en niet te klef wil hebben volg je de volgende werkwijze:
Doe alle droge ingredienten bij elkaar in een kom en vermeng ze goed.
doe in een andere kom de olie, water en de pompoenpuree. Meng dit met de mixer in 2 minuten. Voeg nu de eieren een voor een toe en mix na ieder ei ongeveer 1 minuut. Voeg nu rustig het droge mengsel in drie delen toe en mix voorzichtig tot alles is geabsorbeerd. Voeg de gehakte walnoten toe.

Vul twee cakevormen met het beslag, bestrooi met de pompoenpitten en bak de 'broden' ongeveer 70 minuten in de oven. Test met een saté prikker of het ook echt gaar is voor je de broden uit de oven haalt. Laat eerst 20 minuten op een rooster goed afkoelen voor je de broden uit de vormen haalt. De eerste dag zijn ze al lekker maar de tweede dag zijn ze luchtiger en beter van smaak.


(Dit recept is afkomstig van de weblog: dozenflours.com)

De zomer op haar einde

Misschien is dit wel de periode van het jaar waar ik het meest van geniet. Het licht verandert en krijgt een warme gouden gloed terwijl er een kruidige geur van de grond opstijgt.
De kikkers zijn allang stil en daarvoor in de plaats hoor ik de ganzen in de lucht of het geklap van zwanenvleugels op het water. Nu overal is gemaaid, kan ik de fazanten weer zien en zo af en toe een egeltje dat al uitkijkt naar een geschikte plek voor als het echt kouder wordt.

Het aantal hardlopers en wandelaars op mijn geliefde pad neemt langzaamaan af maar degenen die ik nog tegenkom, zie ik genieten. Genieten van de nazomer met al zijn grilligheid zoals we die op dit moment ervaren. Dan is een dag zonder regen,waarop af en toe de zon de aarde nog even voorverwarmt voor het echt fris wordt, een kadootje.

Het is een feest om nu te mogen hardlopen. Ik geniet van alles om mij heen en haal diep adem. Heb ik de goede houding? Leun ik licht voorover, houd ik mijn bekken recht en mijn knieen laag?

Chi-running vraagt zowel concentratie als ontspanning en steeds vaker lukt het me om en tijdje achtereen in het juiste ritme te lopen. Het lopen kost ook steeds minder moeite en bijna ongemerkt neemt de afstand toe. Ik weet niet of het er in zit om daadwerkelijk ooit een marathon te lopen maar voorlopig geniet ik van de weg er naar toe.

What did I do last summer..........

Mijn laatste bericht is al weer een behoorlijke tijd geleden. Nog eventjes en er zit een complete zomer tussen! Het was een heerlijke lange zomer en ik heb het gevoel dat ik er alles uit heb gehaald wat er uit te halen viel.

Allereerst een heerlijk reis door Amerika waar we stil van verbazing waren toen we de enorme uitgestrekte prairies in Colorado en de Grand Canyon zagen


maar ook toen we ontdekten hoeveel suiker er in het dagelijkse brood wordt gestopt. Zo maak je mensen verslaafd aan suiker. Als Michelle Obama wil bereiken dat er gezonder wordt gegeten zou ze eerst dat beter aan kunnen pakken. Gezond voedsel van goede kwaliteit was er genoeg te vinden en de groenten lagen schitterend opgestapeld in de supermarkten.


In de Deense nederzetting Solvang heb ik uiteindelijk mijn lang gewenste Danish whisk gevonden.

Het hardlopen is er op onze reis niet bij ingeschoten. In verschillende steden heb ik ondanks de warmte heerlijk kunnen lopen. De vroeg ochtend was het meest geschikte tijdstip en één keer werd ik, al lopend langs een prachtig groen gazon naast een wilde rivier, verrast door een massa verstopte sprinklers die onaangekondigd opeens volop gingen spuiten. Volgens mij heb ik toen mijn persoonlijke record verbroken. Hardlopen in San Francisco was een hele beleving en het was geweldig om op de Golden Gate Bridge hard te lopen en over mijn schouder Alcatraz te zien liggen.


Om na zo'n fijne reis ook nog even in mijn eentje naar een lieve vriendin in Denemarken af te reizen was een extraatje waar ik enorm van heb genoten. Natuurlijk zijn er wat bak ingredienten richting Holland gegaan. De fles champagne die mee naar Denemarken zou gaan, bleek helaas halverwege nog thuis te staan.

En dan moet er natuurlijk ook nog gewerkt worden, en ben ik gewoon doorgegaan met het bakken van brood. Er zijn een paar recepten uit de Bread Bible van Rose Levy Beranbaum waar ik steeds op terugkom en die ik als basis gebruik voor experimenten. Bij het volgende recept heb ik een deel van het tarwemeel vervangen door spelt en er een mengsel van gebroken granen en lijnzaad aan toegevoegd. Zo op het eerste gezicht lijkt het recept bewerkelijk door het aantal stappen maar de uiteindelijke tijd dat je er mee bezig bent is nog geen half uur. Het is een broodje dat ons goed bevalt en dat redelijk lang zacht blijft. Ideaal voor in de Hollandse broodtrommel.


Speltgranen brood

Starter
156 gram tarwemeel (hiervoor gebruik ik graag Surprimaplus van Soezie)
36 gram volkoren speltmeel
3/8 theelepel (1.25 gr.) instant gist
1 1/4 theelepel ( 9 gr. ) heldere honing
322 gr. (ml.) lauw water

Stap 1:
Meng in een grote kom de twee meelsoorten, de gist, de honing en het water. Klop dit met een garde ongeveerd 2 minuten tot het mooi glad beslag is. Zorg met een vochtige deegschraper dat er geen beslag aan de zijkanten van de kom blijft zitten. Zet de kom even aan de kant.

Bloemmengsel
100 gram speltbloem
192 gram tarwemeel
1/2 theelepel ( 1.6 gr.) instant gist
1 1/2 theelepel (10 gr.) zout

Geweekte granen/zaden
4 eetlepels granen/zaden mengsel (gebroken haver, tarwe, rogge en hele zonnebloempitten en sesamzaad)
4 eetlepels kokend heet water

Stap 2
Vermeng de ingredienten(behalve het zout) voor het bloemmengsel en schep dit voorzichtig als een egale laag bovenop de starter. Dek de kom met de starter en het bloem mengsel af en zet het 1 tot 4 uur op kamertemperatuur weg. Net zolang tot de starter door de bovenste laag heen gaat komen. Vanaf dat moment kun je verder naar stap 3. Je kunt het ook een nacht afgedekt op een koele plek zoals de koelkast laten staan. Je moet het dan alleen voor je er weer iets mee gaat doen, op kamertemperatuur laten komen. Maak in de tussentijd het mengsel voor de geweekte granen/ zaden door deze te vermengen met het kokend hete water.

Stap 3
Vermeng in de kom de starter door het bloem mengsel totdat er geen droog meel meer is. Laat het nu afgedekt voor de autolyse 20 minuten rusten.

Strooi het zout over het deeg,voeg het geweekte granen/zaden mengsel toe en kneed het met de Kitchen Aid ongeveer 7 minuten op stand 4. Je krijgt nu een elastisch glad deeg dat nog een beetje plakkerig is aan je handen. Leg het deeg in een geoliede kom en laat het 30 tot 45 minuten rijzen.

Hierna bestrijk je een klein deel van je werkblad met olie en legt het deeg erop. Maak nu een dubbele 'business turn' en leg het deeg weer terug in de kom. Herhaal dit na weer 30 minuten en laat het dan een uur rijzen of tot het in volume is verdubbeld.

Bestrooi het aanrecht nu heel dun met meel en leg het deeg er ongeveer 15 minuten op te rusten. Vorm het tot een boule of een batard en laat het afgedekt rijzen tot het net niet in volume is verdubbeld. Afhankelijk van de temperatuur van de omgeving duurt dit ongeveer een half uur. Verwarm de laatste 30 minuten de oven vast voor op 250 gr. C. Bak het brood de eerste 10 minuten op 250 gr. Celsius en daarna nog 18 minuten op 220 gr. C. Laat het op een rek afkoelen en geniet van het knapperige kapje.

Yeah...............he did it!

I know, it's been a long time. My only excuse is a wonderful trip through the USA from which I recently came home. The story and the pictures'll follow soon but first the most important news:

our youngest did graduate for highschool!!!!!!!