Terug kijken

Meestal houd ik niet zo van terug kijken. Behalve nog even nagenieten van leuke herinneringen of van de periode dat de kinderen nog jong waren, ben ik meer iemand van vooruit kijken en van voorpret. De nieuwjaars terugblikken op de TV zijn aan mij dan ook niet besteed.

Maar voor het hardlopen maak ik graag een uitzondering; niet tijdens het lopen zelf maar naderhand. Natuurlijk hoop ik stiekem ooit zo ver te komen dat ik een marathon uit kan lopen maar op dit moment kijk ik nog liever terug op wat ik in een jaar heb opgebouwd. Voor iemand die nog geen minuut achter elkaar kon hardlopen zonder schietgebedjes dat 'het maar snel afgelopen mocht zijn' ,is er in een jaar veel gebeurd.

De eerste keer dat ik het vol kon houden om 5 minuten hard te lopen ging ik helemaal uit mijn dak maar de eerste keer dat ik 30 minuten aan één stuk door kon lopen was pas echt geweldig. Ik heb mijzelf die dag beloond met een leuk shirt waar ik al een tijdje naar had lopen lonken.

Inmiddels zijn de afstanden opgebouwd naar een dik uur en wordt er hard getraind voor de 10 mijl. En wie weet...........misschien de Dam tot Dam loop eind dit jaar? In ieder geval vind ik het lopen zelf nog steeds het leukste en het halen van de prestatie komt op de laatste plaats. Het is het proces ernaar toe, of misschien kan ik hier beter over het pad ernaar toe spreken, wat ik het leukste vind. Misschien is dat ook de reden waarom het chi-running mij zo aanspreekt. Het gaat hier ook vooral om het proces en het plezier dat je eraan beleeft. Nou, dat plezier is er wel.

En het achterom kijken? Dat blijf ik doen want ik kijk terug op een heel fijn jaar en naar het pad dat ik tot nu toe heb mogen lopen. Alleen, of ik het gezelschap van dochterlief. In mijn eigen woonplaats of in Zweden, het was allemaal genieten.


Het vooruit kijken? Ja, dat is er ook; alleen is het dan het vooruitzicht op een paar extra trainingen chi-running waar mijn techniek verder wordt aangescherpt en hopelijk op nog heel veel mooie tochten in de natuur.

Karnemelk baps

Liggen ze daar niet gezellig naast elkaar?

De schaal waarop ze liggen heeft voor ons een speciale betekenis omdat deze inmiddels 30 jaar geleden door manlief op een veiling is gekocht waar hij echt niet zou gaan bieden! Het was misschien een impulsieve aankoop maar nu, al die jaren later, vind ik dat hij het aankopen dubbel en dwars waard was. Het is al die tijd onze oliebollen-kantenklaarboterhammen-schaal geweest.

Deze broodjes mochten er deze keer ook even op. Het zijn puike broodjes zonder fratsen die dag na een dag nog heerlijk zacht zijn.

Kijk, dat vind ik ideaal voor de zondagochtend met een lekker gekookt ei. Het recept is van Dan Lepard en kwam ik tegen op de website www.guardian.co.uk. Het viel hier in ieder geval goed in de smaak.

Karnemelk baps (8 stuks)
7 gram instant gist
50 gram volkoren meel
450 gram tarwemeel
krap 2 theelepels zout
50 gram zachte boter
200 ml karnemelk op kamertemperatuur
olie

Meng de gist, volkoren meel en 100 ml warm water in een kom. Zet dit een half uurtje aan de kant.
Doe het tarwemeel en het zout in een grote mengkom en wrijf de boter met de vingertoppen door het mengsel.

Voeg de karnemelk toe aan het eerste mengsel (met de gist) en voeg dit toe aan het mengsel van tarwemeel, zout en boter. Voeg zoveel water toe (ong. 50 ml.) dat er een zacht en iets plakkerig deeg ontstaat.

Laat dit alles gewoon 10 minuten afgedekt even rusten en strijk dan een dun laagje olie uit over een deel van het werkblad. Kneed het deeg hierop 10 seconden waarna het terug gelegd kan worden in de mengkom.
Herhaal dit nog twee maal met tussenpozen van 10 minuten. Je zult zien dat het deeg zelf zijn werk doet terwijl jij je weinig hoeft in te spannen. Laat het deeg na de laatste keer kneden 45 minuten afgedekt rusten.

Verdeel het deeg in acht gelijke bolletjes en vorm er ovalen van. Leg ze met voldoende tussenruimte naast elkaar op een met maismeel bestrooide bakplaat. Laat de baps afgedekt rijzen tot ze bijna in omvang zijn verdubbeld. Verwarm in de tussentijd de oven tot 220 gr. C. Bak de broodjes 8 tot 15 minuten. Bij mij waren de broodjes na 13 minuten precies goed. Laat ze onder een theedoek afkoelen zodat er een zachte korst ontstaat.

Foodblog event februari: vegetarisch

Misschien op de valreep of misschien ook niet. In ieder geval probeer ik toch nog te reageren op de hartelijke oproep van Ivonne en Femke van Excellent-eten.nl om een vegetarisch recept op de weblog te zetten.

Hoewel we hier een stukje vlees of vis erg lekker vinden, staat er ook regelmatig iets vegetarisch op het menu. Vooral de Indiase keuken vind ik zelf prima om een aantal lekkere en voedzame gerechten zonder vlees te serveren. Dankzij een lekkere eiercurry met dahl, raita en rijst heb ik een keer weten te verhullen dat ik gewoon vergeten was om vlees in te slaan.

Deze keer niet echt iets exotisch hoewel het ook geen Hollandse kost is. Het is wel een heel praktisch recept om voor een groep te maken en op te dienen met een lekker sla of (natuurlijk zelf gebakken) grof brood. Het recept heb ik uit een boek of tijdschrift maar ik weet allang niet meer waarvandaan precies. Wel weet ik dat het hier favoriet is.

Als zich meer eters aankondigen kan het zonder al te veel moeite aangevuld worden met extra aardappelen en eieren. Denk er wel om dat het nog rijst in de oven zodat de schaal diep genoeg moet zijn.

Fritatta (4 personen)
6 grote gekookte aardappelen; in blokjes
ongeveer 100 gram gekookte spinazie; goed uitgeknepen en grof gehakt
150 gram feta; verkruimeld
1 rode puntpaprika; blokjes
10 tot 12 grote eieren
zout en vers gemalen peper
flink wat verse kruiden als basilicum, thijm fijngehakt
100 gram geraspte gruyére andere kaas

Verwarm de oven voor op 180 gr. C. Bekleed een ovenschaal of hoog bakblik met bakpapier. Strooi in lagen achtereenvolgens de aardappelen, spinazie, feta en paprika over de bodem.

Als dat er niet Italiaans uitziet.......................

Klop de eieren los met peper en zout en voeg de kruiden toe. Schenk het eimengsel over de groenten en maak je niet te druk als het niet gelijkmatig verdeeld is. Dit komt vanzelf in de oven goed. Strooi als laatste de kaas erover.

Zet de schaal of het bakblik ongeveer 50 minuten in de oven tot het stevig is en een mooie goudbruine kleur heeft. Serveer hem warm maar afgekoeld is het ook nog erg lekker. Als het je tenminste lukt om iets over te houden.

London bloomer

Ken je dat? Soms weet je van begin af aan dat iets goed gaat en heb je er het volste vertrouwen in. Het gaat meteen al zoals je verwachtte en alles zit mee.
Het deeg voelt perfect en het rijst als een tierelier. Met het bakken gaat het dan uiteraard ook zonder problemen en je bent trots op je product en zou het 't liefst aan iedereen laten proeven.

Maar zo gaat het niet altijd; bij lange na niet. Je twijfelt aan de ingredienten, het deeg voelt toch wel wat zwaar en het rijzen duur ook langer dan je had verwacht. Tijdens het vormen vraag je je af of het eenmaal in de oven zich niet ontvouwt tot een grote platte koek.

Maar dan......................het blijft mooi in vorm en het insnijden lukt goed. Tijdens het bakken rijst het nog stevig en uiteindelijk ligt er toch een mooi broodje.

Kijk, en dat vind ik nu zo leuk. Het blijft spannend en je wordt zo af en toe verrast. Zo is het ook gegaan met deze London Bloomer (Jamiemagazine.com). De hoeveelheid gist leek erg weinig en het gebruik van een deel gewoon patentbloem maakte mij aan het twijfelen. Het deeg voelde vrij compact aan en het rijzen ging moeizaam. En dan toch als resultaat een heel lekker brood zonder kapsones.

London Bloomer
4 gr instant gist
350 ml. koud water
430 gr brood meel (type 65)
210 gram patent bloem (of type 55)
13 gr. zout

Los in een grote kom de gist op in het koude water. Voeg de overige ingredienten toe en begin met het kneden. Doe dit steeds even en laat het dan heel even rusten. Na ongeveer 10 minuten voelt het deeg stevig aan.
Bestrijk de binnenkant van een plastic bak met olie en leg het deeg daarin. Dek het af en zet het ongeveer 18 uur in de koelkast of een koude berging (moet geen probleem zijn deze winter).

Haal het de volgende dag uit de koelkast en laat het een uur op temperatuur komen. Geef het daarna een dubbele 'businessletter-turn' en leg het weer terug in de kom en laat het afgedekt weer minstens een uur rijzen. Vorm er een torpedovormig brood van (ong. 30 cm. lang) en laat het rusten tot het ongeveer de helft groter is. Verhit in de tussentijd de oven op 220 gr. C. Zorg dat hierbij de bakplaat al in de oven is.

Maak 10 diagonale parallelle kerven in het brood, besprenkel het met water en schuif het op de hete bakplaat. Bedek het met een aluminiumfolie bak (te koop bij de toko) en zet de bakplaat in de oven. Na 10 minuten de aluminium bak weghalen en nog 25 tot 30 minuten bakken. Laat het goed op een rek afkoelen voor je het aansnijdt.

Bulgur brood

Soms lijkt het even alsof je al zoveel recepten hebt gezien en uitgewerkt dat er niet veel nieuws meer is te verwachten. Gelukkig keert het tij dan opeens en kom je onverwacht een heerlijk recept tegen waar je steeds overheen hebt gelezen. Dat zijn leuke verrassingen.

Dit recept waarbij bulgur aan het brooddeeg wordt toegevoegd, is wat mij betreft zo'n verrassing. Het heeft een prettige structuur en blijft heerlijk zacht. Volgens het originele recept kun je door lecithine toe te voegen, in plaats van plantaardige olie, het brood langer zacht houden. Lecithine heb ik nu eenmaal niet voor het grijpen liggen en ik heb geen zin om voor ieder recept spullen in huis te halen die ik verder vrijwel niet gebruik. Het werd dus de plantaardige olie en na drie dagen was het brood nog zacht en lekker. Of het ook na vier dagen nog zacht is? Wie weet.............bij ons is het in ieder geval al op.


Bulgurbrood (cracked wheatbread)
Sponge
78 gram tarwemeel
72 gram volkorenmeel
3/4 theelepel instant gist
1/2 eetlepel suiker (kan wat mij betreft weggelaten worden)
1 eetlepel melkpoeder
1 eetlepel honing
266 ml. water op kamertemperatuur.

Meelmengsel
312 gram tarwemeel
1/2 eetlepel suiker
1/4 theelepel instant gist

Soaker
85 gram bulgur (van de Turkse groenteman)
150 ml kokend water

1 eetlepel plantaardige olie
1 3/4 theelepel zout
1 eetlepel gesmolten boter

Het lijkt veel werk maar als je alles van te voren in één keer mengt en klaar zet, hoef je later niet meer zoveel te doen.

Meng voor de sponge het meel, de gist, melkpoeder, honing en het water in een grote kom. Zelf doe ik dit meteen in de mengkom van mijn Kitchenaid. Klop het twee minuten met de garde tot het een glad beslag is.

Maak nu het meelmengsel door in een andere kom tarwemeel, suiker en de instantgist te mengen. Strooi dit over de sponge in een mooie egale laag. Dek de mengkom af en laat het ongeveer 1 tot 4 uur (afhankelijk van de omgevingstemperatuur) staan tot de sponge door het meelmengsel heen breekt.

Meng in de tussentijd de bulgur met het kokende water en laat het afkoelen tot het op kamertemperatuur is.

Zodra de sponge door het meelmengsel heen komt, voeg je de bulgur en plantaardige olie toe. Meng dit even snel tot alles goed vermengd is maar ook niet meer dan dat. Laat het geheel, afgedekt, 20 minuten rusten voor de autolyse.

Voeg nu het zout toe en kneed het op gemiddelde snelheid (of met de hand) ongeveer 10 minuten tot een mooi elastisch deeg dat nog een klein beetje plakkerig mag zijn. Laat het deeg in een geoliede kom (afgedekt) rijzen tot het in omvang is verdubbeld. Dit kan 45 minuten tot 1.5 uur duren. Haal het deeg uit de kom, geeft het een dubbele 'businessletter turn' en leg het weer terug in de kom om 45 minuten tot 1 uur te rijzen.

Leg het deeg nu op een met bloem bestrooid aanrecht en breng het in de gewenste vorm. Laat het afgedekt rijzen tot het bijna in omvang is verdubbeld. Verwarm de oven in de tussentijd tot 250 gr. C. Als het brood klaar is om gebakken te worden, schuif je het op de hete bakplaat maar er een paar mooie sneden in en bestrijk de bovenkant met de gesmolten boter. Bak het de eerste 10 minuten op 250 gr. C en de laatste 20 minuten op 220 graden C. Laat het afkoelen op een rek voordat je het aansnijdt.

(The Bread Bible by R.L. Beranbaum)

Sommige dingen veranderen nooit

Al zo lang ik mij kan herinneren ben ik gek op sneeuw. Als eerste je voetstappen zetten in de vers gevallen en nog onaangetaste sneeuwlaag of langs het raam naar boven kijken en een van de sneeuwvlokken volgen tot deze eindelijk uit zicht verdwijnt. Zelfs opgroeiend in het centrum van een stad als Rotterdam deed zo'n kans zich heel af en toe voor.

Dan is het extra genieten als je op een vrije zondagochtend wakker wordt en ziet dat alles met een mooie laag sneeuw is bedekt. Het is niet echt glad en de geplande intervaltraining wordt extra feestelijk. Na afloop voel ik mij geweldig en de rekoefeningen bij de brug bieden een schitterend uitzicht.

Rozemarijn vis uit de oven

Eigenlijk wordt hier in huis veel te weinig vis gegeten. Zelf lust ik het heel graag maar manlief wil het alleen als het niet te veel naar vis (?)smaakt.
Tot nu toe bleef het dan ook altijd bij een flink gekruide viscurry, dat recept houden jullie nog te goed, of een lekker italiaanse bourride met vis en grote garnalen.

Maar zo af en toe wil ik toch wel gewoon vis zonder al te veel poespas. Dit recept is daar perfect voor en het is zo snel klaar dat het ook na een drukke werkdag nog gemaakt kan worden. Het dunne laagje bacon en de rozemarijn maken dat de vis smaak nog maar subtiel aanwezig is.

In bacon gewikkelde kabeljauw (Kook met Jamie door Jamie Oliver)
per persoon:
1 stuk kabeljauw of andere stevige witvis van ong. 200 gr. (2,5 cm dik en zonder vel of graten)
2 tot 3 plakjes doorregen rookspek
1 takje rozemarijn; naaldjes fijn gehakt
zwarte peper
geraspte schil van 0,5 citroen
olijfolie

Verwarm de oven voor op 200 graden C.
Bestrooi de filets met de rozemarijn, citroenschil en peper. Leg de plakjes spek dakpansgewijs op een snijplank, leg de filets erop en rol het pakketje dicht.


Vet een ovenschaal in met een beetje olijfolie en leg daar de filets niet te dicht tegen elkaar in. Bak de filets 13 minuten in de oven tot het spek lekker krokant en mooi van kleur is.