Rozemarijn vis uit de oven

Eigenlijk wordt hier in huis veel te weinig vis gegeten. Zelf lust ik het heel graag maar manlief wil het alleen als het niet te veel naar vis (?)smaakt.
Tot nu toe bleef het dan ook altijd bij een flink gekruide viscurry, dat recept houden jullie nog te goed, of een lekker italiaanse bourride met vis en grote garnalen.

Maar zo af en toe wil ik toch wel gewoon vis zonder al te veel poespas. Dit recept is daar perfect voor en het is zo snel klaar dat het ook na een drukke werkdag nog gemaakt kan worden. Het dunne laagje bacon en de rozemarijn maken dat de vis smaak nog maar subtiel aanwezig is.

In bacon gewikkelde kabeljauw (Kook met Jamie door Jamie Oliver)
per persoon:
1 stuk kabeljauw of andere stevige witvis van ong. 200 gr. (2,5 cm dik en zonder vel of graten)
2 tot 3 plakjes doorregen rookspek
1 takje rozemarijn; naaldjes fijn gehakt
zwarte peper
geraspte schil van 0,5 citroen
olijfolie

Verwarm de oven voor op 200 graden C.
Bestrooi de filets met de rozemarijn, citroenschil en peper. Leg de plakjes spek dakpansgewijs op een snijplank, leg de filets erop en rol het pakketje dicht.


Vet een ovenschaal in met een beetje olijfolie en leg daar de filets niet te dicht tegen elkaar in. Bak de filets 13 minuten in de oven tot het spek lekker krokant en mooi van kleur is.

Januari blues

Januari en al weer en hoog tijd voor een paar nieuwe recepten. Hoewel er volop wordt gebakken en gekookt, schiet de weblog er af en toe bij in.
Een dunne laag sneeuw met veel glibberige brei op mijn vertrouwde fietspad weerhoudt mij van de hardlooptraining. Na twee blessures weet ik dat de pezen bij mijn enkels mijn zwakke plek zijn.
Jammer, want in maart doe ik mee aan de City-Pier-City in Den Haag en dan wil ik wel lekker door kunnen hollen.

Maar zoals Cruijff zei; 'ieder nadeel heb zijn voordeel'. Dus mijzelf lekker installeren achter de PC met een pot koffie en een bonbon. Ach, een mens past zich aan. Toch?

Zweedse havermoutbroodjes
500 ml. melk
175 gr. havermout
0,5 eetlepel zout
1 eetlepel golden syrup of heldere honing
150 gram boter (gesmolten)
25 gram verse gist of 12,5 gram instant gist
475 - 550 gram tarwemeel

Maak de melk warm zonder deze te koken (ong. 50 graden C). Roer de havermout, zout en de syrup erdoor en laat het 20 minuten wellen.
Voeg de gesmolten boter toe.

Voeg nu de gist toe en meng dit goed. Voeg langzaamaan steeds meer meel toe tot er een zacht deeg ontstaat. Leg het deeg in een geoliede plastic kom en dek deze af. Laat het deeg staan tot het in volume is verdubbeld. Verwarm de oven voor op 225 graden C.

Strooi met een zeef een dunne laag bloem op de aanrecht en kneed het deeg hierop nog even door. Vorm er nu tien bolletjes van en en vorm deze tot cirkels van ongeveer 1 cm. dik. Prik ze met een vork in en leg ze op een stuk bakpapier. Laat de broodjes onder een doek of plastic nog eens 30 minuten rijzen. In het midden van de oven in 10 minuten bakken.


Ze zijn heerlijk met kaas of marmelade. Wat niet meteen opgegeten wordt kan het beste in de diepvries worden bewaard.

(A piece of cake van Leila Lindholm)

Een goede start

De feestdagen zijn nu echt helemaal voorbij en vanaf morgen wordt alles weer 'normaal'. School en werk zullen dan weer een groot deel van ons dagritme bepalen.


Hardlopen zit er vandaag niet in. Volgens de boeken kun je met chi-running niet uitglijden als je de techniek goed beheert. Ik gok het er maar niet op; het is zelfs zo glad dat het uitlaten van de hond meer op de schuifelmars in de kerk lijkt.

Een mooie smoes om mijzelf te 'troosten' met het bakken van deze heerlijke appelcake. Hij verveelt ons nooit en vraagt weinig tijd. Een goede start.

Mary Berry's appelcake
2 grote goudrenetten; geschild en in stukjes gesneden
citroensap van een halve citroen
350 gr. zelfrijzend bakmeel
2 theelepels bakpoeder
350 gram witte basterdsuiker
4 eieren
1 theelepel amandelaroma
225 gram boter (gesmolten)
amandelschilfers

Verwarm de oven vast voor tot 180 graden C. Bekleed een bakblik van ong. 30 x 23 cm. met bakpapier.

Meng de appels met het citroensap. (Zelf heb ik hierbij iets minder dan een halve citroen gebruikt en als je het nog te zuur vindt, kun je gerust een theelepel suiker toevoegen)
Vermeng het gezeefde bakmeel met het bakpoeder en de basterdsuiker in een grote mengkom. (ik kwam 100 gram basterdsuiker te kort en heb dit aangevuld met rietsuiker; zonder problemen)

Meng in een andere kom de eieren en het amandelaroma in één keer en mix dit even goed. Voeg dit mengsel toe aan het droge mengsel in de grote mengkom en voeg daarna de gesmolten boter toe. Vermeng alles even en klop het heel even met de mixer. Het moet net lang genoeg zijn om een mooi beslag te krijgen.

Stort de helft van dit beslag in het bakblik en bedek dit met de appelstukjes. Stort hierover weer de andere helft van het beslag. Maak het jezelf niet te moeilijk: als niet alle stukje appel goed zijn bedekt. In de oven komt dit vanzelf in orde. Bestrooi met de geschaafde amandelen en bak het geheel ongeveer 45 minuten in het midden van de oven.

Laat het 15 minuten op een rek afkoelen en haal het voorzichtig uit het bakblik om verder af te koelen. Heerlijk met een dot slagroom of een bolletje vanille ijs. Voor de puristen onder ons; hij is van zichzelf al geweldig lekker.




The holidays are over and tomorrow everything will go back to 'normal'. From that moment on, our daystructure will be determined by work and school.

There's no way I'll be chi-running today: the pavement is covered with ice and even our stroll with the dog is slippery.

A fine excuse for baking this appletraybake. It doesn't take much time and we never get bored eating it.


Mary Berry's applecake
450 gr. cooking apples; peeled and sliced
juice of 0.5 lemon
350 gr. selfraising flour
2 teasp. baking powder
350 gr. caster sugar
4 eggs
1 teasp. almond essence
225 gr. melted butter
flaked almonds

Pre-heat the oven tot 350 dgr. F. Base line a roasting tin ( 12 x 9 in) with greaseproof paper. Combine the apple and lemon juice. In a large bowl: combine the sifte flour, baking powder and sugar. In another bowl: mix the eggs and the almond essence. Add the egg-almondmixture to the flourmixture and add the melted butter as well. Mix well.

Spread half of this batter into the tin and cover it with the apples. Top with the rest of the mixture. Don't worry if the mixture doesn't cover the apple; this will work out fine in the oven. Sprinkle over the almonds. Bake in the oven for about 45 minutes or until the cake is golden. Leave to cool on a rack for 15 minutes and then turn out and remove the paper. Enjoy it with whipped cream or ice cream. For the purists: it's good enough without that.

Keuzes maken

Al maanden van tevoren verheug ik mij altijd op de feestdagen en het aantal recepten dat ik hiervoor reserveer is altijd te veel. Geeft niets; volgend jaar is er gewoon weer een Kerst en een Oud en Nieuw.

Maar deze keer kwam er een onverwacht kadootje extra; sneeuw en niet eens een klein beetje ook. Daar hebben wij dan ook zoveel mogelijk van genoten. Stel je voor dat dit met al dat global warming straks nooit meer voorkomt! Dan wil je er toch alle uitgehaald hebben wat er uit was te halen?

Nou, dat hebben we ook gedaan. Maar ja, dan gaat de tijd snel en blijft er minder over voor het bakken van zoete broden en oliebollen. En ja, dan moet je keuzes maken.

Nu heb ik inmiddels ook wel een klein beetje genoeg van al het zoete en de tussendoortjes. Het zuurdesem stond te lonken op mijn aanrecht en kijk; daar heb ik nu wel weer trek in. Een eerlijke zachte zuurdesem boterham met een plak goede kaas.

Oliebollen zijn er natuurlijk wel maar 'niet zelf gebakken'(tsssssss). Dat komt volgend jaar wel weer. Als het kwakkelt met de Kerstdagen of misschien de zon zelfs wel schijnt?

On the road again

Heerlijk, sneeuw en vorst. Eindelijk een echte winter en toch een klein beetje een Witte Kerst. Dat hebben we mooi binnen dit jaar en deze winter kan voor mij niet meer stuk.

Maar nu het zo'n beetje afgelopen is vind ik het ook best. Wonend in een omgeving waar je heerlijk kunt hardlopen begin je toch al aardig onrustig te worden als de gladheid eindelijk verdwijnt en de zon zelfs even terug komt.

Vanmorgen heb ik met de hond lopend snel mijn vertrouwde pad geinspecteerd. Dat was prima; sneeuw en ijsvrij. Alleen om er te komen moest je glibberend halsbrekende toeren uithalen. De enige optie was om even een stuk langs de weg te lopen waar sommige automobilisten toch een beetje moeite mee hadden.


Heerlijk, na een blessure en een dikke week 'verplichte' rust vanwege de gladheid is het een feestje om helemaal opgaand in je eigen tempo lekker te lopen. Het ging om het lopen en niet om snelle tijden of lange afstanden. Natuurlijk kijk ik achteraf wel even hoe snel ik was en hoe ver ik ben gekomen maar dat is naderhand.

Als dit weer aan houdt, kan ik mij fijn verheugen op de volgende keer.

In de Kerststemming

Ik weet het, ik weet het. Eigenlijk zou ik nu tot aan mijn ellebogen in het deeg voor stol of pannetone moeten zitten. Of meedoen met die geweldige Bread Baking Babes en zo'n goddelijke Weense Striesel moeten bakken. Nee, niks van dat al. Tot aan vandaag was het allemaal 'werken' wat de klok sloeg en de kerstsfeer was ver te zoeken.

Tot afgelopen zondag; een dik pak sneeuw als verrassing en kinderen die buiten met hun slee spelen; dik ingepakt als kleine kabouters met rode wangen. Einden lopen in de sneeuw met een hond die achter iedere sneeuwbal aangaat. Zoiets gewoons als naar je werk gaan wordt opeens een avontuur. Met de sneeuwschep in de auto, een goed opgeladen mobiel en een thermoskan met hete thee voor het geval ik vast kwam te zitten, leek het meer een reis naar het Poolgebied dan mijn vertrouwde gangetje naar het werk. Opvallend hoe vriendelijk iedereen elkaar weer helpt en met veel gelach elkaars auto aanduwt. Kijk, dat was nu net laatste duwtje dat ik nodig had om in de stemming te komen.

Vanavond gaat het dus beginnen: starten met het voordeeg voor de Pannetone die ik in mijn Angelfood blik wil bakken en misschien probeer ik zelfs de Weense Striesel, al was het maar voor de fun.

Tot dan; het meest zoete brood wat ik de afgelopen tijd heb gebakken en dat heerlijk geurt en smaakt. Wees gewaarschuwd; het is een zoet broodje en eigenlijk het lekkerst met een lik roomboter of een plak jonge kaas.


Vermont haverbrood met maplesirup (van King Arthur Flour: the all-purpose baking book). Het originel recept is hier gehalveerd; dit is genoeg voor een klein brood.
300 tot 310 ml kokend water
50 gram havermout of havervlokken
50 ml maplesirup
0,5 eetlepel honing
30 gram boter
0,5 eetlepel zout
0,5 theelepel kaneel
0,5 eetlepel instant gist
205 gram volkoren meel
270 gram tarwemeel

Meng de havermout, maplesirup, honing, boter, zout, kaneel en kokend water in een grote plastic kom. Laat dit afgedekt staan tot het afgekoeld is tot kamertemperatuur.

Voeg de kist en de twee meelsoorten toe en kneed dit tot een soepel deeg. Met de hand kost dit ongeveer 10 minuten en met de Kitchenaid 5 tot 7 minuten. Leg het deeg in een met olie ingevette plastig kom en laat het rijzen tot het in omvang is verdubbeld. Dit kost bij kamertemperatuur ongeveer een uur.

Vouw het deeg met de businessletter turn en laat het weer ongeveer 30 minuten rijzen. Herhaal dit laatste nog een maal en vorm er daarna een brood van. Leg het brood in het bakblik (dit is genoeg voor een klein formaat van glas) en laat het verder rijzen tot het net niet is verdubbeld in omvang. Verwarm het laatste halve uur de oven vast op 250 graden Celsius. Als het brood klaar is om in de oven gezet te worden, kan het worden ingesneden. Als je het eerst met bloem bestuift en daarna met een ouderwets scheermesje in één haal een flinke jaap geeft, krijg je het mooiste resultaat.


Bak het brood 10 minuten en verlaag de temperatuur naar 220 graden C. Bak het nu nog 20 minuten. Haal het brood uit de oven en uit de vorm en laat het afkoelen op een rooster. Dit brood blijft een paar dagen lekker vers.